เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
รถม้าวิ่งควบมาตลอดทาง ไม่นานนักก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่หน้าร้านค้า
“เอ่อ...เถ้าแก่ไป๋กับฮูหยินหวังมาแล้ว ทุกคนหลีกทางหน่อย” พี่เฉินเห็นรถม้าของตระกูลหวัง จึงตะโกนบอกฝูงชน
ทุกคนรีบเปิดทางตรงกลางทันที ทั้งสองประคองกันและกันเดินเข้าไป
ผู้คนโดยรอบต่างพากันเข้ามามุงดู
“นี่มิใช่คนของตระกูลหวังหรอกหรือ? ที่แท้เถ้าแก่ไป๋ก็เกาะต้นไม้สูงนี่เอง”
“ใช่แล้ว ข้ากำลังสงสัยอยู่ว่าเหตุใดอวิ๋นตูของเราจึงมีจวนสกุลไป๋โผล่ขึ้นมา ที่แท้ก็มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลหวังนี่เอง”
ไป๋หว่านหว่านกวาดตามองอย่างเย็นชา ทุกคนต่างสะดุ้งตกใจและพากันหุบปากสนิท
เมื่อมาถึงด้านในร้าน เด็กรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยกเก้าอี้สองตัวมาอย่างคล่องแคล่วคุ้นเคย จนไป๋หว่านหว่านอดมองเขาเพิ่มอีกสองครั้งมิได้
“เอาละ ทุกคนแนะนำตัวสั้น ๆ กันหน่อย”