เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เฉินตง?” ไป๋หว่านหว่านลองเอ่ยปากเรียกหยั่งเชิง
“เถ้าแก่ไป๋” เฉินตงค้อมกายลง ประสานมือคารวะ
“มาหาข้าหรือ? มีเรื่องอันใดรึ?”
เฉินตงมิได้เอ่ยปาก เขาล้วงถุงผ้าใบเล็กออกมาจากอกเสื้อ แล้วเทเงินด้านในลงบนฝ่ามือ
“เถ้าแก่ไป๋ วันนี้ที่ท่านให้เงินข้ามายี่สิบตำลึงเงินเพื่อเลี้ยงข้าวทุกคน ตอนนี้ยังเหลืออยู่อีกสิบสามตำลึงสองสลึง ท่านลองนับดูขอรับ”
ไป๋หว่านหว่านรับเงินย่อยเหล่านั้นมา
“เจ้ามาที่นี่ก็เพื่อจะบอกข้าเรื่องนี้หรือ?”
“เอ่อ ร้านค้ากำลังปรับปรุงซ่อมแซมอยู่ในช่วงสองสามวันนี้ ผู้น้อยก็ไม่ทราบว่าท่านจะแวะไปหรือไม่ ทั้งยังกลัวว่าผ่านไปหลายวันแล้วจะลืมเรื่องนี้เสียก่อน จึงถือวิสาสะมาขอรับ”
“อ้อ…ไม่เป็นไร” เจ้าเฉินตงผู้นี้ ที่แท้ก็ยังเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจคนหนึ่ง
“เอ่อ…ยังมีอีกเรื่อง…”