ตอนที่ 53 หลินฮวนขลาดกลัวแล้ว

เพิ่งเดินเข้ามาในห้องของหวังอิงฮวา ไป๋หว่านหว่านก็มองเห็นชุดเกราะที่แขวนอยู่ตรงโถงทางเข้าในทันที นางเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ

“เป็นอย่างไรบ้าง? นี่คือชุดเกราะที่เคยร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่กับข้าในสมรภูมิเชียวนะ”

ไป๋หว่านหว่านพินิจดูอย่างละเอียด พลางลูบรอยดาบที่อยู่บนนั้นเบา ๆ

“อืม ดูองอาจยิ่งนัก พี่สาวหวังสตรีเก่งกล้าไม่แพ้บุรุษจริง ๆ”

“เก่งกล้าอันใดกัน ปลดประจำการมาตั้งหลายปีแล้ว” นางลูบชุดเกราะนั้นเช่นกัน แววตาคล้ายมีความอาลัยอาวรณ์

“จริงสิ วันนี้พวกเราไปดูที่ร้านค้ากันก่อนเถอะ คาดว่ายังพอได้ไปส่งเถาเฒ่าเสียหน่อย อย่างไรเขาก็เช่าร้านข้ามานานถึงเพียงนั้น เฮ้อ เป็นสหายเก่าแก่กันแล้ว ขากลับพวกเราค่อยไปโอนกรรมสิทธิ์ที่ศาลาว่าการกัน”

ไป๋หว่านหว่านพยักหน้าเห็นพ้อง

ชาหนึ่งถ้วยล่วงลงคอ ทั้งสองก็ออกเดินทาง