กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“องครักษ์โม่? เหตุใดจึงมีเวลาว่างมาได้เล่า? สองสามวันก่อนมิใช่บอกว่าไม่ว่างเลยหรอกหรือ?…”
“หว่านหว่าน วันนี้ข้าตั้งใจขอลาหยุด ให้ข้าอยู่ที่นี่อยู่เป็นเพื่อนเจ้าได้หรือไม่? พรุ่งนี้ข้าต้องตามเสด็จฝ่าบาทไปเมืองเย่แล้ว”
“? ตามเสด็จ…ฝ่าบาท?”
ไป๋หว่านหว่านที่ได้ยินข่าวพลันปลาบปลื้มยินดีในใจยิ่งนัก ฮ่องเต้สารเลวผู้นั้นถึงกับจะออกจากวังรึ? ดียิ่งนัก สวรรค์ทรงโปรดแท้ ๆ เชียว
“ใช่แล้ว เจ้า…คิดถึงฝ่าบาทรึ?” เมื่อเห็นสีหน้าของนางเปลี่ยนไปกะทันหัน หยวนโม่จึงเอ่ยถามหยั่งเชิง
“เอ่อ…ไม่มี ๆ…เพียงคิดไม่ถึงว่าฮ่องเต้สารเลวจะเสด็จโดยปลอมพระองค์ในเวลานี้ก็เท่านั้น”
“ฮ่อง…ฮ่องเต้สารเลว?” ในโลกใบนี้พลันมีหัวใจแตกสลายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งดวง
“ขออภัยด้วยนะ ติดปากน่ะ ติดปาก…”