กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เสนาบดีกรมขุนนางฉินฟั่น ถวายบังคมฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”
“ลุกขึ้นเถิด”
“กระหม่อมมีความผิดพ่ะย่ะค่ะ” ฉินฟั่นคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่ยอมลุกขึ้น
“อ้ายชิงมีความผิดอันใดเล่า?”
ยังไม่ทันที่ฉินฟั่นจะเอ่ยปาก ขุนนางที่อยู่ด้านข้างก็รีบชิงตอบเสียก่อน
“ฝ่าบาท เสนาบดีกรมขุนนางเดินทางไปเมืองเย่พร้อมกับอัครเสนาบดี เพื่อจับกุมเจ้าเมืองเฉา ทว่าบัดนี้ไม่เพียงผู้ต้องหาจะหลบหนีไปได้ อัครเสนาบดีเพื่อนร่วมทางยังได้รับบาดเจ็บสาหัส นี่เป็นความผิดร้ายแรง ขอฝ่าบาททรงตัดสินด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
“เสนาบดีโหลว เจ้า...อย่าได้กล่าวหาใส่ร้ายกัน” ฉินฟั่นหันศีรษะไปจ้องเสนาบดีโหลวที่อยู่ด้านข้างด้วยความโกรธ