ตอนที่ 28 ความทรงจำฟื้นคืน

ยามนี้หยวนโม่กำลังถูกเหล่าขุนนางรายล้อมอยู่ในตำหนักหยั่งซิน

ยามเย็น ข่าวที่ว่าอัครเสนาบดีซูสืบสวนคดียักยอกสิ่งของบรรเทาภัยของเมืองเย่ และกำลังจะคุมตัวส่งเจ้าเมืองชิวกลับอวิ๋นตูเพิ่งแพร่มาถึง เหล่าขุนนางประจบสอพลอก็พากันล้อมเขา กล่าวสรรเสริญความดีความชอบของอัครเสนาบดี พร้อมทั้งวางแผนว่าจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับอย่างไร

เรื่องนี้ทำให้หยวนโม่ปวดเศียรยิ่งนัก นี่มิใช่สิ่งที่ขุนนางพึงกระทำหรอกหรือ? เหตุใดต้องเอาแต่ประจบสอพลอด้วย? เขาหันไปมองนอกหน้าต่างอย่างร้อนใจ

“เสี่ยวโต้วจื่อ ยามนี้เป็นชั่วยามใดแล้ว?”

“ทูลฝ่าบาท ยามนี้ถึงยามไห่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

อืม ไม่มากไม่น้อยพอดี เขาลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อสีเหลืองสดครั้งหนึ่ง เหล่าขุนนางก็พลันเงียบเสียง

“เรื่องของอัครเสนาบดี รอเขากลับราชสำนักแล้วค่อยหารือกัน”

กล่าวจบ เขาก็ลุกขึ้นจากไป

ค่ำคืนนั้น