ตอนที่ 27 ดูแลเอาใจใส่ (สอง)

ไป๋หว่านหว่านไม่อาจหุบรอยยิ้มที่มุมปากลงได้เลย นางตบไหล่ของแม่นมกุ้ยเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น

“ช่วยขอบพระทัยไท่หวงไท่โฮ่วแทนข้าด้วยนะ อ้อ จริงสิ กล่องสองใบนี้รบกวนช่วยยกเข้าไปไว้ในห้องหลังโน้นให้ข้าที”

นางชี้ไปยังกระท่อมร้างหลังเดิมที่อยู่ก่อนหน้านี้

แม่นมกุ้ยรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง เมื่อครู่นางเพิ่งบอกพ่อสามีหลี่ผู้นี้ไปเองว่ามิอาจขัดพระประสงค์ของฝ่าบาทได้ ครานี้มิใช่ยกหินทุ่มใส่เท้าตนเองหรอกหรือ

ซุ่นไหลเห็นดังนั้น จึงเข้าไปกระซิบข้างหูของไป๋หว่านหว่านสองสามประโยค

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ แม่นมมิต้องกังวลไป เจ้าไม่พูดข้าไม่พูด ก็ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเคยมีคนเข้ามาแล้ว เรือนของข้ามีแต่สตรี ซุ่นไหลเองขาแข้งก็ไม่ค่อยสะดวก ยกไม่ไหวหรอก”

“นี่…เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ…พวกเจ้าไม่กี่คนตรงนั้น ช่วยยกไปให้พระนางเสีย”

“ขอรับ”