เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มื้อเที่ยงผ่านพ้นไปท่ามกลางเสียงพูดคุยของทุกคน ส่วนไป๋หว่านหว่านเอาแต่นิ่งเงียบ จมอยู่ในโลกของตนเอง พลางครุ่นคิดถึงคำพูดของป้าเซียว
จะทำการค้ากับผู้ใด นางไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย การค้าขายยังต้องแบ่งกลุ่มลูกค้าด้วยหรือ นางเองก็อยากรับลูกค้าทุกกลุ่มไว้ทั้งหมด ทว่าเมื่อคิดว่าหากทุกคนล้วนมีสบู่หอมใช้แล้ว สบู่หอมนี้ก็คงไม่นับเป็นของหายากอีกต่อไป
นางเรียบเรียงความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจอย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ตนต้องการที่สุดในยามนี้คืออะไร เงินอย่างไรเล่า! เพื่อชีวิตหลังออกจากพระราชวังในภายหน้า นางจำเป็นต้องมีเงิน เพราะต้องการเงิน ดังนั้นการค้านี้...ก็เป็นดังที่ป้าเฝิงเคยกล่าวไว้ หากจะขายในราคาสองตำลึงเงิน ก็ทำได้เพียงติดต่อค้าขายกับเหล่าผู้สูงศักดิ์เท่านั้น เมื่อคิดได้เช่นนี้ นางก็มีคำตอบอยู่ในใจ