กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยามนี้หยวนโม่กำลังจรดพู่กันวาดภาพอยู่ภายในห้องทรงพระอักษร จ้าวตูยกน้ำชาเข้ามาอย่างระมัดระวัง ก้าวเท้าแผ่วเบามาถึงหน้าโต๊ะ เขารู้สึกว่าตนเองในวันนี้ต้องเห็นผีเป็นแน่ ตั้งแต่เกิดเรื่องเช่นนั้นกับอดีตฮองเฮา เขาก็ไม่เคยเห็นฝ่าบาททรงแย้มสรวลอีกเลย… ทว่าเวลานี้ ผู้ที่ยกมุมปากขึ้นผู้นั้นคือใครกัน??…
เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ วางน้ำชาที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ ๆ ลง หา? นี่… บนภาพวาดของฝ่าบาทกลับเป็นสตรีผู้หนึ่งหรือ? เมื่อมองภาพวาดใต้พู่กันของหยวนโม่ จ้าวตูก็ตบปากตนเองฉาดใหญ่ ข้า… ข้าไม่ได้กำลังฝันไปใช่หรือไม่…
“เสี่ยวโต้วจื่อ มาสิ มาดูให้เราทีว่าจำสตรีผู้นี้ได้หรือไม่?” หยวนโม่ยกภาพวาดขึ้น คลี่ออกมองดูแล้วพยักหน้าน้อย ๆ แสดงความพึงพอใจอย่างยิ่ง