ตอนที่ 14 เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่

หลังจากดื่มสุรากันไปสามรอบ นอกจากไป๋หว่านหว่านแล้ว ทุกคนต่างเมามายจนล้มฟุบอยู่บนโต๊ะ นางจัดการดูแลพวกเขาให้เรียบร้อย ก่อนจะกลับเรือนไปป้อนนมทารกน้อยทั้งสองจนท้องอิ่ม จากนั้นจึงออกมาเหม่อลอยอยู่เพียงลำพังในลานบ้าน ทันใดนั้น พลันมีดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นจากที่ไกล ๆ

ดอกไม้ไฟอันงดงามเช่นนี้ นางไม่ได้เห็นมานานหลายปีแล้ว เมื่อเทียบกับท้องฟ้าสีเทาหม่นขุ่นมัวในวันสิ้นโลก ท้องฟ้าที่นี่กลับกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ราวกับผ่านการชำระล้างมาแล้ว ราตรีสีหมึกประดับประดาด้วยแสงดาว ยังมีดวงจันทร์กลมที่เปล่งประกายสีทอง ไม่รู้ว่ารองรับความคิดถึงบ้านของผู้คนมากมายเพียงใด นางทอดมองไปยังที่ไกล ๆ พลันเกิดความใฝ่หา จึงสวมผ้าคลุมหน้าปิดบังโฉม แล้วกระโดดขึ้นหลังคาอย่างแผ่วเบา ไต่ขึ้นลงไปตามชายคาของพระราชวัง เพื่อค้นหาจุดชมดอกไม้ไฟที่ดีที่สุด

“อ๊า... มือของข้า...”