ตอนที่ 4 มิติวิเศษ

“นี่…ที่นี่คือที่ใด? เจ้า…พวกเจ้าเป็นผู้ใด?” ไป๋หว่านหว่านแสร้งทำเสียงอ่อนแอ เม้มริมฝีปาก ก่อนเค้นน้ำตาสองหยดออกจากดวงตาอย่างสุดกำลัง แล้วมองคนทั้งสองด้วยสีหน้าสับสน

ป้าเฝิงกับอาเหยาหันไปมองหมอตำแยหวังพร้อมกัน

“พระนางฟื้นขึ้นมาได้ ช่างเป็นเพราะพระโพธิสัตว์คุ้มครองโดยแท้ หึ ๆ …”

หมอตำแยหวังยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนกล่าวต่อ

“เห็น…เห็นพระนางปลอดภัยดี ข้าก็วางใจแล้ว สำนักแพทย์หลวงยังมีธุระ ข้าขอตัวก่อน หากมีเรื่องใดก็ให้ซุ่นไหลไปตามข้า”

หมอตำแยหวังไม่อาจอธิบายได้จริง ๆ เรื่องนี้เหลือเชื่อเกินไป หลังจับชีพจรและรู้ว่าพระนางปลอดภัยดี นางก็คิดจะจากไป

ทว่าหางตาของนางเหลือบไปเห็นข้าน้อยสองคนตรงปลายเตียง คนหนึ่งใบหน้าเขียวเหลืองนอนแน่นิ่ง ส่วนอีกคนกะพริบตาปริบ ๆ พลางโบกมือเล็ก ๆ ความแตกต่างอันชัดเจนนี้ทำให้หัวใจของนางพลันบีบรัด

“ถ้าเช่นนั้น…แล้ว…ทารกเสียชีวิตในครรภ์…จะจัดการอย่างไร?…”

“ทารกเสียชีวิตในครรภ์? ทารกเสียชีวิตในครรภ์อันใด…” ไป๋หว่านหว่านขมวดคิ้ว นางพลาดสิ่งใดไปหรือไม่…