กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ป้าเฝิงกอดปกป้องไป๋หว่านหว่านไว้ในอ้อมอกแน่น อาเหยาคุกเข่าอยู่ข้างกายไป๋หว่านหว่าน มุมปากเขียวคล้ำ ชุดวังถูกฉีกขาดจนเผยให้เห็นรอยฟกช้ำสีแดงจากไม้กระบองบนแขน นางไม่สนใจความทุลักทุเลและความเจ็บปวด คอยสำรวจบาดแผลบนตัวนายหญิงของตน น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มไม่ขาดสาย
“พระนาง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง… ฮือ ๆ ท่านอย่าเป็นอะไรไปเด็ดขาดนะเพคะ…”
ผ่านไปราวครึ่งเค่อ คาดว่ากุ้ยเฟยซูคงเสด็จไปไกลแล้ว เวลานี้ขันทีหลี่ซุ่นไหลผู้เฝ้าตำหนักเย็นจึงค่อย ๆ แอบเปิดประตู หลังคบหาอยู่ร่วมกันมากว่าสองเดือน คนหนุ่มสาวทั้งสองที่มีวัยไล่เลี่ยกันก็พูดคุยถูกคอยิ่งนัก
“อาเหยา อาเหยา”
อาเหยาใบหน้าเปรอะเปื้อนด้วยน้ำตา หันกลับไปขานรับ
“ซุ่นไหลหรือ?”