เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ซุ่นไหล เจ้าอยู่หรือไม่?”
“อยู่จ้ะ อาเหยาหรือ?” ซุ่นไหลได้ยินเสียงอาเหยาดังออกมาจากในลานบ้าน จึงรีบแง้มประตูเปิดออกเป็นช่องทันที
“ข้าเอง พี่ซุ่นไหล ข้ามีเรื่องอยากรบกวนให้เจ้าช่วยสักหน่อย ทางเจ้าพอจะ…หาแม่ไก่มาได้หรือไม่เล่า? นายหญิงของข้า เจ้าก็รู้นี่นา…อย่างไรก็ต้องบำรุงสักหน่อย”
นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ทุกคนต่างตกลงกันไว้เป็นมั่นเหมาะว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องที่พระนางคลอดบุตรออกไป
“แม่ไก่หรือ? ข้าต้องลองไปถามผู้ดูแลหลูที่ฝ่ายจัดซื้อดูเสียหน่อย ก่อนหน้านี้ข้าเคยติดต่อคบหากับเขาอยู่บ้าง”
“เช่นนั้น…เงินนี้รับไว้ก่อนเถิด สะดวกก็ค่อยซื้อ หากไม่สะดวกก็อย่าได้ฝืน รู้หรือไม่?”
“ได้”
ซุ่นไหลรับเงินตำลึงเศษ 1 ตำลึงที่อาเหยายื่นให้มา แล้วหมุนตัววิ่งตรงไปยังฝ่ายจัดซื้อทันที
“อ้าว นี่มิใช่ซุ่นไหลหรอกหรือ? ลมสายไหนพัดพาเจ้ามากันเล่า พวกเราสองพี่น้องไปดื่มกันสักสองสามจอกดีหรือไม่?”
ยังมิทันได้พบผู้ดูแลหลู กลับพบหวังจู้รองหัวหน้าห้องเครื่องเสียก่อน ในอดีตพวกเขาล้วนเคยเป็นลูกศิษย์ของหลีชิ่งผู้บังคับบัญชาห้องเครื่องหลวงด้วยกันทั้งคู่