กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 เอ้อร์โก่วไม่หลอกข้า
คนทั้งหลายต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก จะไปดูออกได้อย่างไร บนภูเขาซากศพนั้นมีแต่กระดูกขาวเกลื่อนกลาด ได้แต่คาดเดาว่าเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากศึกสงครามระหว่างเซียนกับมารในยุคโบราณ ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานนับปีไม่ถ้วนก็ยังไม่ถูกลบล้างไปจนหมดสิ้น
ประมุขซานไห่จ้องมองท่อนกระดูกขาวนี้อยู่ครู่หนึ่ง แววตาเย็นชา ปลายนิ้วชี้ไปเบื้องหน้า เสาลำแสงสี่สายพลันก่อตัวเป็นคุกผนึกขึ้นรอบท่อนกระดูกขาว
อาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงผนึก กระดูกขาวจึงพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง ท่ามกลางความเลือนรางยังพอมองเห็นใบหน้าคนผลุบ ๆ โผล่ ๆ