เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 เจียงเฉิงอวี้แขนขาด
สำหรับเขานั้น ไป๋จิงไม่ได้เกรงกลัวเหมือนเวลาเผชิญหน้ากับตาเฒ่าบ้า ในฐานะว่าที่หัวหน้าใหญ่แห่งหลงหู่ซานในอนาคต ท่าทางตอนตกลงมาเมื่อครู่ช่างดูไม่งามเอาเสียเลย เล่นเอาหัวทิ่มปักดินลงมาราวกับต้นหอม
เขาจึงขู่ฟ่ออย่างดุดันว่า "เรื่องนี้ห้ามพูดออกไปเชียวนะ ไม่อย่างนั้นข้าเอาเรื่องเจ้าแน่"
"แหม ๆ ๆ ข้าหูฝาดไปหรือเปล่า นี่เจ้ากล้าข่มขู่ข้าหรือ" เจ้าแห่งซานไห่หัวเราะจนแทบจะขาดใจ สายตามีแต่แววล้อเลียน ไม่ได้เก็บคำเตือนของไป๋จิงมาใส่ใจแม้แต่น้อย
อีกอย่าง เขาคือเจ้าแห่งซานไห่นะ จะไปกลัวอะไร
ไป๋จิงโมโหจนแทบทนไม่ไหว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จะให้ลงไม้ลงมือสู้กัน สู้ไปก็สู้ไม่ไหว ที่นี่เป็นอาณาเขตของเจ้าแห่งซานไห่ อีกฝ่ายแค่ใช้นิ้วเดียวก็บดขยี้เขาได้สบาย ๆ แล้ว