กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 440 หอมจริง ๆ
“หมาเท่านั้นแหละที่ไม่กิน” เจียงเฉิงอวี้พึมพำออกมาประโยคหนึ่ง ชั่วพริบตาถัดมา ประกายสายฟ้าสีเหลืองสายหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นข้างกายเขา จากนั้นก็งับเข้าที่นิ้วมือเขาอย่างรวดเร็วปานสายแลบ ความเร็วนั้นสูงเกินไป เร็วเสียจนไม่มีใครทันได้ตอบสนอง แม้แต่สาวใช้กระบี่ที่เป็นถึงปฐพีเซียนแก่นทองขั้นห้าซึ่งอยู่ข้าง ๆ ก็ยังมองไม่ทันว่าเกิดอะไรขึ้น ทำได้เพียงเห็นแสงสีเหลืองวูบผ่านสายตาไปลาง ๆ เท่านั้น
นี่คงเป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ประจักษ์ถึงความร้ายกาจของต้าหวง