กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 รอวันก้าวพ้นซานไห่
ทิวทัศน์ของเป่ยเจิ้นมิอาจหวนคืนมาได้อีกแล้ว นับแต่หลีหยางพาปี้เอ๋อร์จากไป ความหมายแห่งการคงอยู่ของมันก็คล้ายสูญสิ้น เสียงท่องตำราก้องกังวานในสำนักศึกษา ในที่สุดก็ค่อย ๆ สงบเงียบลง
ประหนึ่งพายุโหมกระหน่ำที่ก่อตัวมาเนิ่นนานพลันหยุดชะงักลง ณ เสี้ยวพริบตา ก่อนที่ความบ้าคลั่งอันรุนแรงยิ่งกว่าจะกลบฝังสายฝนที่สะสมมาหลายปีจนมิดสิ้น
นับแต่นี้ ม่านแห่งเป่ยเจิ้นจึงปิดฉากลงเสียที ภารกิจพิเศษที่ต้าซย่าและลี่จิ้งโหวเคยมอบหมายไว้ ในที่สุดก็ดำเนินมาจนถึงบทอวสานอันสมบูรณ์