เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 หนึ่งสู้สี่
หูเถากล่าวชมไม่ขาดปาก นางไม่ได้กังวลว่าหลีหยางในยามนี้จะโดนคนพวกนี้รุมซ้อม ทว่าเห็นได้ชัดว่านางประเมินฝีมือของหลีหยางสูงเกินไป คนทั้งสี่ที่พุ่งเข้ามา ซัดหมัดหนักเพียงครั้งเดียวก็กระแทกเขากระเด็นไปไกล
"แม่เจ้าโว้ย" หูเถาทนดูไม่ได้อีกต่อไป คิดจะยื่นมือเข้าช่วย
เฉิงจิ่นเหยียนส่ายหน้า ยิ้มกว้างจนแทบจะฉีกถึงใบหู เขารู้จักหลีหยางเป็นอย่างดี จึงรู้ว่าหลีหยางเพียงแค่ต้องการหาข้ออ้างในการรังแกคนเท่านั้น
และตอนนี้ ก็มีข้ออ้างแล้ว
หูเถาเออออรับคำ ถือทวนพลางเอียงคอยืนมองเงียบ ๆ
หลีหยางที่ถูกซัดกระเด็นไปพลิกตัวลุกขึ้นจากพื้นโดยไร้รอยขีดข่วน เขาปัดฝุ่นผงบนเสื้อผ้า แล้วกวักนิ้วท้าทายคนตรงหน้า การกระทำเช่นนี้เป็นการยั่วยุอย่างเปิดเผย ใครเล่าจะทนไหว
เป็นไปตามคาด คนทั้งสี่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง