เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ที่มา
คนที่พูดคุยกันทั้งสองดูแปลกแยกจากพวกผู้ฝึกลมปราณรอบตัวอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาดูซอมซ่อร่อแร่ ทั้งยังเนื้อตัวมอมแมมจากการเดินทาง มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกที่รุดมาจากที่ไกลแสนไกล
ข้างกายคนพูด มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่คนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาดูเลือดลมสูบฉีด ทว่าทั่วร่างกลับแผ่กลิ่นอายโรยราอันเข้มข้นออกมา เป็นกลิ่นอายชราภาพเฉกเช่นคนแก่ใกล้สิ้นใจ จึงทำให้ผู้อื่นถอยห่างจากพวกเขา
ส่วนคนที่ถูกเรียกว่าศิษย์น้อง อายุอานามกลับดูแก่กว่าชายวัยกลางคนผู้นั้นเสียอีก ผมเผ้าขาวโพลนไปแล้ว ถึงกระนั้นเสื้อผ้าก็ยังเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน กลิ่นอายโรยราบนใบหน้าไม่อาจบดบังความกระหายในชีวิตและขอบเขตพลังของเขาได้ ที่เอวแขวนเครื่องประดับแกะสลักจากไม้ไผ่ชิ้นหนึ่ง
หลีหยางเห็นตัวอักษรสองคำว่า ห่าวหราน