เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ลอบสังหาร
หูเถาจำเป็นต้องราดน้ำเย็นใส่ชายหนุ่มตรงหน้าที่มั่นอกมั่นใจในตัวเองจนล้นฟ้าคนนี้สักหน่อย "มั่นใจหน่อย ตัดคำว่าเหมือนออกไปเลย เด็กดี"
พวกขอทานได้ยินประโยคนี้ต่างพากันถอยกรูดไปด้านหลัง หล่อนต่างหากที่เป็นผีตัวจริง คนของหอหวั่งเซิงมีกลิ่นอายไออัปมงคลติดตัวอยู่แล้ว ซ้ำตอนนี้ยังอยู่ในวัดร้างที่ถูกทิ้งร้างมาเนิ่นนาน เดิมทีพวกเขาไม่เคยคิดว่ารูปปั้นพระพุทธที่ทรุดโทรมในวัดจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ จนกระทั่งหูเถาปรากฏตัวขึ้น
หลีหยางใช้แผ่นไม้กระดานประตูทำเป็นเตียงง่าย ๆ หลังปูเสร็จก็นำปี้เอ๋อร์วางลงไป บนใบหน้าของปี้เอ๋อร์เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่รู้ว่าฝันร้ายน่ากลัวอันใด ในใจหลีหยางร้อนรน ทว่ากลับจนปัญญาทำสิ่งใดไม่ได้
หูเถาพิงเสาขื่อในวัด ฮัมเพลงที่ไม่มีใครรู้จักอยู่เพลงหนึ่ง