กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 วัดโบราณ
เฉิงจิ่นเหยียนชะงักไปเล็กน้อย มองไปข้างหลังโดยสัญชาตญาณว่ายังเหลือคนอีกกี่คน คำนวณในใจว่าต้องลงดาบฟันกี่กระบี่ถึงจะกวาดล้างพวกมันได้จนหมดสิ้น กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มเรือนลอยกระจายไปตามลม แต่รอบด้านกลับเงียบสงัดจนน่าสะพรึงกลัว เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้ ทว่าไม่มีตะเกียงสว่างขึ้นสักดวงเดียว อย่าว่าแต่จะมีใครออกมามุงดูความครึกครื้นเลย
ใครเล่าจะไม่รู้ว่าโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีผู้ยิ่งใหญ่สองคนพำนักอยู่?
เฉิงจิ่นเหยียนเอ่ยถามว่า "เจ้าแน่ใจหรือ?"
บนใบหน้าของนายกองไร้ซึ่งแววหวาดกลัว กลับมองความตายเป็นเรื่องธรรมดาพร้อมสละชีพ นิ้วเคาะตัวกระบี่ข้างเอวเบา ๆ เอ่ยว่า "คำสั่งทหารดั่งขุนเขา"