กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 เทียนซือ
หลีหยางอยากจะไปทวงถามความกระจ่าง เฉิงจิ่นเหยียนจึงกล่าวว่า "ข้าจะอยู่เคียงข้างท่าน ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว"
หูเถาคายลูกวอลนัตในปาก เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ย "มองข้าทำไม แม่นางอย่างข้าไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่ใครจะมาบีบเค้นได้นะ ฮึ คนพวกนี้ใจกล้าไม่เบา เพิ่งเคยเจอพวกที่รีบเอาวิญญาณมาส่งถึงมือเป็นครั้งแรกนี่แหละ"
ขอทานบางคนที่ขอข้าวกินไม่ได้พากันกลับมา เมื่อเดินมาหยุดอยู่หน้าวัด แล้วเห็นศพสองร่างในลานที่ยังไม่ได้เก็บกวาดก็แสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมา พวกเขาไม่ได้โง่ ย่อมรู้ว่าคนกลุ่มนี้มีเรื่องอะไรกัน ขอทานมีสายตาที่แยกแยะคนได้ดีที่สุด ดีหรือชั่ว ไม่จำเป็นต้องมอง เพียงใช้ใจสัมผัสก็รู้ได้ทันที