เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 จดหมายฉบับนี้
พิลึกพิลั่นแท้ หลีหยางคิดว่าตาเฒ่าเหลยคงกินยาผิดขนานเป็นแน่ กลางวันแสก ๆ จะมีปีศาจอสูรมาจากไหนกัน หากจะบอกว่าปี้เอ๋อร์เป็นอสูร ตีให้ตายเขาก็ไม่เชื่อ เด็กสาวปากร้ายใจเสาะพรรค์นี้น่ะหรือจะเป็นอสูร?
หลีหยางยังคงยืนขวางระหว่างทั้งสองไว้ พลางกล่าวว่า "ท่านอาจารย์คงเข้าใจผิดไปแล้ว นางชื่อปี้เอ๋อร์ เป็นลูกนอกสมรสที่เถ้าแก่บ้านข้าพาตัวกลับมา อยู่ที่นี่มาครึ่งปีแล้ว เพียงแต่ปกติไม่ได้ออกไปทำงานนอกร้าน ได้แต่ทำงานจิปาถะอยู่ในลานหลังบ้านเท่านั้น"
ตาเฒ่าเหลยแหงนหน้ามองฟ้า เมฆขาวม้วนตลบ ทว่าชั่วพริบตาถัดมา ลมพายุกลับโหมกระหน่ำ ฝ่ามือใหญ่ยักษ์ที่ถักทอจากสายฟ้าสองสายฉีกม่านฟ้าจนขาดสะบั้น ดวงตาใหญ่ปานดวงจันทราทอดมองผ่านชั้นเมฆ จ้องมองลงมาเบื้องล่างอย่างเย็นชา