กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 กลิ่นอายอสูร
ฟ้าเพิ่งสาง ไก่เพิ่งขัน สุนัขยังไม่ทันเห่า หลีหยางก็ตื่นนอนแล้ว เถ้าแก่ไม่กลับมาทั้งคืน แต่เขาไม่ได้เป็นห่วงแม้แต่น้อย อย่างไรก็คงไม่ตายอยู่แล้ว
เขายังจำได้ว่า มีครั้งหนึ่งที่นานที่สุด เถ้าแก่หายไปเกือบครึ่งปี ตอนที่เขากำลังดีใจว่าตนจะได้เป็นอิสระเสียที กลับเห็นเถ้าแก่ขี่ม้าพาสาวน้อยวัยหกเจ็ดขวบที่หน้าตามอมแมมกลับมา สายตาที่มองมาคล้ายจะบอกว่า เจ้าเด็กเวร เจ้านายของเจ้ายังอยู่ดีมีสุข อย่าคิดเชียวว่าสัญญาขายตัวจะหมดอายุ