เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 หมีอาละวาด
ฟ้าดินเริ่มเหน็บหนาว ต้นปี หิมะโปรยปรายสู่แดนมนุษย์
โรงสุราเล็ก ๆ ที่ชื่อหูเถาเจียในเป่ยเจิ้น มีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนสองสามคน พวกเขาขี่ม้าพันธุ์ดีตัวสูงใหญ่ สะพายดาบพาดกระบี่ เสื้อผ้าอาภรณ์ขาวพิสุทธิ์ดั่งหิมะ เป็นชายสองหญิงหนึ่ง ทุกคนล้วนดูประหนึ่งเซียนในขุนเขา นางสวรรค์ในกลีบเมฆ ต่อให้เป็นเสี่ยวเอ้อร์ผู้ไร้ความรู้ที่สุดในร้าน ก็ยังมองออกว่าคนกลุ่มนี้ไม่ธรรมดา
เป่ยเจิ้นอยู่ห่างไกลจากนครหลวงต้าซย่า ไม่เห็นม้ามาหลายปีแล้ว
เสี่ยวเอ้อร์แซ่หลี มีนามพยางค์เดียวว่าหยาง วัยเด็กบ้านยากจนไม่มีข้าวกิน จึงถูกพ่อแม่ขายทิ้งให้โรงสุราแห่งนี้ด้วยราคาถูก หลังทนลำบากมาหลายปี ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตจากเถ้าแก่ ให้ก้าวเท้าออกมารับแขกหน้าร้านได้ เพียงเท่านี้ก็ทำให้เขายินดีอยู่นาน อย่างน้อยก็มิต้องทนอุดอู้อยู่แต่ในครัวหลังร้านคอยดึงกระบอกสูบลมทั้งวันทั้งคืนอีก