ตอนที่ 169 ไม่ได้คิดจะเลิก

ตอนที่ 169 ไม่ได้คิดจะเลิก

เที่ยงวันถัดมา เสิ่นอวี้เว่ยลังเลอยู่นาน กว่าจะรวบรวมความกล้าผลักประตูห้องนอนของเซี่ยหรานเข้าไป

เซี่ยหรานตื่นแล้วจริงๆ ยังคงสวมชุดนอนตัวเดิมของเมื่อคืน นั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียง ทั้งตัวเขาสงบเยือกเย็นอย่างยิ่ง แตกต่างจากคนที่ร้องไห้โวยวายบอกว่าเกลียดและไล่เขาออกไปเมื่อคืนราวกับเป็นคนละคน

พอเห็นเสิ่นอวี้เว่ยผลักประตูเข้ามา ก็ไม่ได้มีอาการตื่นตระหนกหรือสูญเสียการควบคุมเหมือนเมื่อคืน เขาค่อยๆ หลับตาลง แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ

มือของเสิ่นอวี้เว่ยที่ยังจับอยู่ที่ลูกบิดประตูพลันกำแน่น หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างกะทันหัน ในสมองผุดความคิดแย่ๆ ขึ้นมานับไม่ถ้วน แต่ก็ถูกเขากดข่มเอาไว้อย่างฝืนทน