กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 168 ฉันเกลียดคุณ
ดึกดื่นค่อนคืน ภายในบ้านยังคงเปิดไฟสว่าง
ดูท่าคืนนี้เสิ่นอวี้เว่ยก็คงนอนไม่หลับเช่นกัน เซี่ยหรานเดินขึ้นชั้นบนตรงไปยังห้องหนังสือโดยไม่เคาะประตู ค่อย ๆ แง้มเปิดช่องว่างกว้างเพียงสามนิ้วมืออย่างแผ่วเบา
กวาดสายตามองเข้าไปในห้องหนังสือ ไม่นานก็มองเห็นเสิ่นอวี้เว่ยที่นั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ
เขาอยู่ในชุดอยู่บ้านสีน้ำเงินเข้ม บนสันจมูกสวมแว่นตาอันใหม่ กำลังก้มหน้าอ่านเอกสารด้วยสีหน้าสงบนิ่งและเคร่งขรึม ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่ามีคนแอบมองอยู่หน้าประตู
เซี่ยหรานผลักประตูเปิดออกจนสุด ก่อนจะยกมือเคาะประตูสองครั้ง
เสิ่นอวี้เว่ยเงยหน้าขึ้นในทันที ครั้นมองเห็นชัดเจนว่าใครยืนอยู่ตรงหน้าประตู หัวคิ้วที่ขมวดมุ่นก็ค่อย ๆ คลายออก