กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 166 ลองอดนอนดู
เซี่ยหรานไม่รู้ว่าหลิงหลิงมองออกได้อย่างไร
เขากลอกตากลับไปมองทางเสิ่นอวี้เว่ย เห็นภายในห้องได้รับการเก็บกวาดเรียบร้อยดีแล้ว อีกทั้งเสิ่นอวี้เว่ยก็แต่งกายเรียบร้อยดี จึงเตรียมส่องกล้องตรงไปทางเสิ่นอวี้เว่ยโดยตรง
ทว่าเสิ่นสวินกลับกระโดดพรวดเข้ามาในเฟรมกล้อง กล่าวทักทายเซี่ยหรานด้วยรอยยิ้ม “หรานหราน! ดูสิ พวกเราอยู่ที่ชายหาด ทำไมนายถึงไม่มาล่ะ นายไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้หลิงหลิงเท่ขนาดไหน!”