ตอนที่ 164 ดูเหมือนว่าจะชอบ

ตอนที่ 164 ดูเหมือนว่าจะชอบ

คนฉลาดจะไม่หกล้มซ้ำสองในปัญหาเดิม ๆ พวกเขามักจะเชี่ยวชาญการสะท้อนความคิดของตัวเอง ตั้งแต่สมัยเป็นนักศึกษาพวกเขาก็มักจะติดเซนเซอร์เรดาร์ไว้ จนสามารถหลีกเลี่ยงความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที

และในฐานะแบบอย่างของคนฉลาด เสิ่นอวี้เว่ยก็มักจะทำได้ดีในเรื่องนี้มาโดยตลอด เขาไม่เคยทำผิดพลาดเรื่องเดิมเป็นครั้งที่สองเลยจริง ๆ

——ยกเว้นเรื่องของเซี่ยหราน

ชาติก่อนที่เข้าใจผิดว่าเซี่ยหรานชอบเขา เสิ่นอวี้เว่ยแทบจะยืนยันกับครอบครัวอย่างหนักแน่นว่าเซี่ยหรานรักเขา

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเคยเจ็บปวด เคยลังเล เคยหลบหน้า และในที่สุดก็ตัดสินใจมอบบ้านหลังหนึ่งให้แก่เด็กทอดทิ้งกายนอบน้อมผู้น่าสงสารที่ทุ่มเททั้งกายและใจให้แก่เขา

เขาเฝ้ารอคำสารภาพรักจากเซี่ยหรานว่าชอบเขา ทว่าสิ่งที่รอได้กลับเป็นการที่เซี่ยหรานด่าทอเขาอย่างรุนแรงในงานเลี้ยง ปลดปล่อยความอัดอั้น مظลอม และความรังเกียจที่มีต่อเขาออกมาจนหมดสิ้น

เสิ่นอวี้เว่ยรู้สึกสิ้นหวัง คนที่โดดเด่นและได้รับคำชมเชยมาโดยตลอดอย่างเขา ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดเซี่ยหรานจึงจงเกลียดจงชังเขาถึงเพียงนี้

เขาไม่เข้าใจว่าเด็กที่เขาทุ่มเทโลหิตหัวใจให้มากที่สุดผู้นี้ เหตุใดจึงได้แค้นเคืองเขามากมายขนาดนี้

ในเมื่อแค้นเคืองเขา แล้วเหตุใดจึงยังคอยเอาอกเอาใจเขาอยู่บ่อยครั้ง?