ตอนที่ 163 หยดแล้วหยดเล่า

ตอนที่ 163 หยดแล้วหยดเล่า

เซี่ยหรานรู้สึกว่าตอนนี้ตนควรจะโมโหเพราะคำถามนี้ล่วงเกินกันเกินไป

แต่พอคิดได้ว่าคนที่ถามคำถามนี้คือเสิ่นอวี้เว่ย เขากลับโมโหไม่ออกเลยแม้แต่น้อย คนอื่นถามคือสร้างความรังเกียจให้เขา ส่วนเสิ่นอวี้เว่ยถามคือการสร้างความรังเกียจให้ตัวเอง

ถ้าเซี่ยหรานชั่วร้ายกว่านี้อีกหน่อย ตอนนี้เขาคงพยักหน้า แล้วพูดออกมาลอย ๆ สักคำ “ใช่ ทักษะเขาดีกว่าคุณ”

เซี่ยหรานรู้สึกว่าเสิ่นอวี้เว่ยคงจะสติหลุดเป็นแน่

“เสิ่นอวี้เว่ย สมองเป็นสิ่งที่ดีนะ แต่ฉันพบว่าบางครั้งคุณชอบถอดสมองออกมาตั้งโชว์ไว้โดยไม่ใช้” เซี่ยหรานนั่งอยู่บนรถเข็นอย่างสงบ มองดอกไม้ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย แล้วพูดเสียงเบา “ฉันกับจี้เหยียนหมิงเคยนอนด้วยกันไหม เมื่อคืนคุณไม่มีความรู้สึกเลยเหรอ”

เสิ่นอวี้เว่ยไม่ได้พูดจา