ตอนที่ 126 ผมอยู่ข้างล่าง

ตอนที่ 126 ผมอยู่ข้างล่าง

ผ่านไปสิบวัน ในที่สุดทั้งสองก็กลับมานอนบนเตียงเดียวกันอีกครั้ง

เซี่ยหรานไม่ได้ซักไซ้เรื่องที่เสิ่นอวี้เว่ยทอดทิ้งตนเองอีก เขาสวมกอดอีกฝ่าย ซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของเขา

เอื้อนเอ่ยเล่าชีวิตความเป็นอยู่ของตนในช่วงสิบวันนี้ให้เขาฟังทีละประโยค

เล่าว่าตนเองอยู่ที่บ้านอาจารย์ของเขาไม่ค่อยสบายใจเท่าไร บอกว่าการที่เสิ่นอวี้เว่ยไม่อยู่ทำให้ไม่พอใจเอามากๆ และบอกว่าเหมือนกับตอนที่เสิ่นสวินจากไปก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่ชินกับการจากไปอย่างกะทันหันของเสิ่นอวี้เว่ยเช่นกัน

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เสิ่นอวี้เว่ยกลับกลายเป็นคนมีสติและมีเหตุผลขึ้นมาท่ามกลางเสียงดุด่าเหล่านั้นของอาจารย์เขา

เขารับรู้ถึงความคิดอันโสโครกของตนที่มีต่อเซี่ยหรานแล้ว ทั้งยังรู้ว่าความคิดเช่นนี้ในปัจจุบันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ดังนั้นจึงยินยอมทิ้งเซี่ยหรานไว้ที่บ้านอาจารย์ของเขา