เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 127 นอนหลับให้ดี
เซี่ยหรานไม่ได้ตามหยางเทาไปที่ห้องปฏิบัติการอีก แต่โทรศัพท์ของเสิ่นอวี้เว่ยก็ยังคงโทรเข้ามาเรื่อย ๆ
เขาไม่รับเลยสักสาย โทรมาเท่าไหร่ก็กดตัดสายเท่านั้น ข้อความที่ส่งมาก็ไม่ดูเลยสักข้อความ ทุกวันตั้งอกตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนภรรยาอาจารย์เดินเที่ยวซื้อของ เดินเล่น สวนสาธารณะ พอหยางเทากลับมา ก็เล่นหมากรุกด้วยกันกับเขา
นับตั้งแต่รู้ว่าเขามีพรสวรรค์ด้านการเรียน หยางเทาก็เริ่มวางแผนชีวิตให้เขา
จริงจังยิ่งกว่าตอนวางแผนให้เสิ่นอวี้เว่ยในตอนนั้นเสียอีก ถามเซี่ยหรานไม่หยุดว่าอยากมาเป็นนักศึกษาของตนเองหรือไม่
เซี่ยหรานไม่ได้มีความคิดที่จะเรียนต่อปริญญาโทในประเทศ เป้าหมายของเขากระจ่างชัดมาโดยตลอด “หลังจากผมสอบติดมหาวิทยาลัยแล้ว จะเรียนเก็บหน่วยกิตให้ครบก่อนกำหนด จากนั้นก็จะไปเรียนต่อต่างประเทศ”
“เธอจะไปเรียนต่อต่างประเทศเหรอ” หยางเทารู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง