กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 93 หน้าตาไม่หล่อ
ตื่นสายแล้ว กว่าจะตื่นนอนบนเตียงก็เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี
เสิ่นอวี้เว่ยก็ไม่ได้เรียกเขา ปฏิกิริยาแรกหลังจากเซี่ยหรานตื่นขึ้นมาก็คือฝันไปเรื่องหนึ่ง
เขานอนแผ่อยู่บนเตียงหวนคิดถึงเรื่องนั้นอยู่หลายนาที กว่าจะอืดอาดคลานลงจากเตียง แล้วงัวเงียเดินคลำทางไปเข้าห้องน้ำ
ขณะกำลังหลับตาพริ้มเป่าปากระบายน้ำอยู่นั้น เสิ่นอวี้เว่ยก็ถือเสื้อผ้าที่เขาเปลี่ยนถอดไว้เมื่อคืนเดินผ่านหน้าประตูไป
เซี่ยหรานตะลึงงัน ได้แต่ตาปรอยมองคนตัวเป็น ๆ เดินผ่านหน้าตัวเองไป
เขาชั่วขณะหนึ่งถึงกับสงสัยว่าตัวเองคิดถึงมากเกินไปจนเกิดภาพหลอน หรือที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ตัวเองใช้อยู่คนเดียวมาสองปีในที่สุดก็บ้าไปแล้ว