ตอนที่ 92 นายโตขึ้นแล้ว

ตอนที่ 92 นายโตขึ้นแล้ว

“ดึกขนาดนี้ คุณจะไปไหน?”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เซี่ยหรานก็เลือกที่จะถามออกมาตรง ๆ

ลองคิดดูดี ๆ ความขัดแย้งระหว่างเขากับเสิ่นอวี้เว่ยหลังเกิดใหม่ ส่วนใหญ่ล้วนมีสาเหตุมาจากความที่เขาแทบไม่เคยถามตรง ๆ

ถ้าหากตอนนั้นเสิ่นอวี้เว่ยจะไป แล้วตนเองถามเขาตรง ๆ ว่าทำไมถึงพาไปแค่หลิงหลิงแต่ไม่พาตนเองไปด้วย บางทีตนเองก็คงไม่ต้องมาเจอเซี่ยเจิ้งเย่กับลูกชายสารเลวคนนั้น

พอคิดแบบนี้ เซี่ยหรานก็ยิ่งถามตรงขึ้นไปอีก ในใจคิดอย่างไรก็ถามออกไปอย่างนั้น “คุณรู้สึกว่าฉันเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเมื่อก่อน แล้วก็รู้สึกว่าฉันกลายเป็นเด็กเกเร คุณไม่ชอบฉันในตอนนี้ ก็เลยจะกะทันหันเดินหนีไปอีกใช่ไหม?”

เสิ่นอวี้เว่ยนนั่งอยู่บนโซฟา ไม่พูดจา และไม่ได้มองเขา

หว่างคิ้วขมวดแน่นเล็กน้อย ดูไม่ออกว่ากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ ถึงได้คิดจนทำให้เขาทรมานได้ขนาดนี้

เซี่ยหรานยิ่งรู้สึกทรมานยิ่งกว่าเขา

ในเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่ชั่วโมง อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ตอนนี้กว่าจะมีความอบอุ่นผ่อนคลายขึ้นมาได้ชั่วครู่ ตนเองถูกเขาจับได้ว่าดูหนังก็ไม่ได้โมโหกลบเกลื่อน แถมยังเปิดหนังที่ตนเองชอบให้เขาดูด้วย