เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 32 สุขสันต์วันส่งท้ายปี
เสิ่นอวี้เว่ยเป็นคนทำอาหารค่ำคืนส่งท้ายปี โดยมีจู้หมิงคอยเป็นลูกมืออยู่ข้าง ๆ ส่วนเซี่ยหรานเดินมาเรียกเขาให้ไปช่วยเฮ่อจวินติดกลอนคู่ปีใหม่ด้วยกัน บอกว่าเฮ่อจวินกับหลินเฟิงทะเลาะตีกันอีกแล้ว
พอได้ยินเช่นนั้น จู้หมิงก็ประคองมือสองข้างที่เพิ่งหั่นเนื้อจนเปื้อนน้ำมันออกไปหาเฮ่อจวินทันที ยังไม่ทันวิ่งพ้นห้องครัวด้วยซ้ำก็เริ่มร้องตะโกน “เฮ่อจวิน นายอย่าตีหลินเฟิงนะ!”
ผ่านไปไม่นาน เสียงแสดงความไม่พอใจของหลินเฟิงก็ดังมาจากข้างนอก “ทำไมต้องเป็นเขาตีฉัน ไม่ใช่ฉันตีเขาบ้างล่ะ?!”
จู้หมิงเชี่ยวชาญการเอาใจคนทุกคน ตั้งแต่ปู่ย่าตาอายุม่ายู่แปดสิบปี ไปจนถึงเด็กน้อยอายุไม่กี่ขวบ
หลังจากเอ่ยคำหวานประเล้าประโลมไปไม่กี่คำ หลินเฟิงก็เลิกโวยวาย แล้วถือไม้กวาดไปกวาดพื้น สละตำแหน่งตรงนั้นให้จู้หมิงติดกลอนคู่ปีใหม่แทน