เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 33 สุขสันต์วันตรุษจีน
เช้าวันต่อมา เซี่ยหรานคลานลุกขึ้นจากเตียงเพื่อสวมเสื้อผ้า พลันเหลือบไปเห็นสิ่งของสีแดงชิ้นหนึ่งอยู่ใต้หมอน
เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ดึงมันออกมาดูทันที จากนั้นก็ต้องชะงักไป
นั่นคือซองอั่งเปาสภาพใหม่เอี่ยมที่บวมเป่ง
หลิงหลิงก็ตื่นแล้วเหมือนกัน พอเห็นเขายืนเหม่อ จึงไปค้นใต้หมอนของตัวเองบ้าง แล้วรีบหัวเราะออกมา “พี่! ทางนี้ฉันก็มีซองอั่งเปาซองหนึ่งเหมือนกัน!”
คาดว่าคงเป็นเสิ่นอวี้เว่ยที่แอบยัดไว้ใต้หมอนของพวกเขาก่อนเข้านอนเมื่อคืนนี้
พอลงมาถึงชั้นล่าง คนอื่น ๆ ก็ตื่นกันหมดแล้ว ไฟในเตาไฟพื้นของห้องครัวจุดติดขึ้นมาแล้ว
เสิ่นอวี้เว่ยกำลังเตรียมตัวหุงข้าวอยู่บนเตาเตียน เห็นเขาถือแก้วแปรงฟันเดินมาจากห้องโถงกลางบ้าน เพิ่งจะเตรียมทักทาย เซี่ยหรานก็เปิดปากพูดขึ้นมาก่อนแล้ว “สุขสันต์วันปีใหม่”
เสิ่นอวี้เว่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบอย่างรวดเร็ว “สุขสันต์วันปีใหม่”