เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 31 ร้องไห้โฮ
“คุณออกไป”
เซี่ยหรานไม่สนแม้กระทั่งช่างภาพของทีมงานรายการและกล้องถ่ายทำที่ตามบันทึกภาพตลอดเวลา เขามองเสิ่นอวี้เว่ยที่อยู่ข้างเตียงด้วยสายตาเย็นชา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงมืดมน “ออกไปจากห้องของฉัน เดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและอคติของเขา ช่างภาพก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป พอนึกขึ้นได้ว่าเซี่ยหรานก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง จึงคิดจะปิดกล้องถ่ายทำ หรือไม่ก็เดินออกไปตรง ๆ
จะได้ไม่ต้องให้พวกชาวเน็ตสุดโต่งมาชี้นำกระแส แล้วกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์ใส่เด็กอย่างเขา
ใครจะรู้ว่าพอเตรียมจะปิดกล้องถ่ายทำ เซี่ยหรานกลับเอ่ยขึ้นมาทันที “ไม่ต้องปิด! พวกคุณอยากถ่ายเรื่องพวกนี้ไม่ใช่หรือไง! ไม่ใช่ว่าอยากได้จุดขาย ประเด็นร้อน กระแส แล้วก็จุดพีคหรอกหรือ! ฉันจัดให้พวกคุณเอง!”
ช่างภาพถูกข่มจนนิ่งไป ไม่กล้าไหวติงอยู่ครึ่งค่อนวัน
ความคิดเห็นลอยในการถ่ายทอดสดเองก็หยุดนิ่งไปหลายวินาที