เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 30 ฉันไม่กินข้าว
พอใกล้ถึงช่วงตรุษจีน หมู่บ้านรอบ ๆ จะพากันไปตลาดนัดใหญ่ในวันที่ยี่สิบกว่า เพื่อซื้อผลไม้และของแห้งที่ยามปกติไม่ตัดใจซื้อกิน
กับข้าวที่จะทำในวันสิ้นปีจีนก็ต้องซื้อให้ครบในวันนี้ ซื้อพวกไก่ เป็ด ปลา แล้วก็ซื้อเครื่องยำอีกนิดหน่อย
มีเพียงบ้านที่ฐานะดีเท่านั้น ถึงจะไปซื้อเนื้อวัวกับคากิสักหน่อย
เงินของเซี่ยหรานมีไม่มาก คืนก่อนหน้าคำนวณไปคำนวณมา ตัดอันนี้ลดอันนั้น ทั้งต้องควบคุมค่าใช้จ่าย และจะปล่อยให้ดูอัตคัดเกินไปไม่ได้ด้วย
ลังเลไปลังเลมา สุดท้ายก็ตัดสินใจซื้อตามครอบครัวลุงหวงไปก็แล้วกัน บ้านลุงหวงนับว่ามีเงินค่อนข้างมากในหมู่บ้าน พวกเขาซื้อของแพงเกินไป ตัวเองก็แค่ไม่ซื้อตามก็พอ
นอกจากนี้ ยังต้องเหลือเงินไว้แจกเงินอั่งเปาอีกนิดหน่อย
“วันนี้คนเยอะมาก พวกนายอย่าวิ่งซูนซ่านกันนะ” เซี่ยหรานจับมือหลิงหลิงไว้แน่น ยังต้องแบ่งสมาธิไปมองจู้หมิงที่ดีใจจนเหมือนลิง