เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 การปะทะของผู้บำเพ็ญเพียรสองแคว้น
ฟางอวิ้นหลับตานั่งสมาธิอยู่ครู่หนึ่งก่อน ปรับสภาวะจิตเล็กน้อย แล้วประสานมุทราออกเคล็ดอาคมสายหนึ่ง ประทับลงบนค่ายกลควบคุมเพลิงบนพื้น…
“เขามังกรคชสาร” “หญ้าผลึกโลหิต” “บัวแก่นโลหิต” และ “ผลแก่นชาด” ซึ่งเป็นสมุนไพรวิญญาณสี่ชนิดตรงหน้าเขา ล้วนได้มาจากคลังหลวงและผู้บำเพ็ญเพียรแซ่เฉากับแซ่หยวน ทั้งหมดมีฤทธิ์ยาที่แท้จริงถึงแปดร้อยปี ไม่เคยได้รับการหล่อเลี้ยงจากปราณวิญญาณในกระบอกวิเศษ เมื่อเขาหลอมสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้เป็นโอสถควบแน่นปราณแล้ว ค่อยนำเข้าไปในกระบอกวิเศษให้ดูดซับปราณวิญญาณ ฤทธิ์ของโอสถก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ตามทฤษฎีแล้ว ฟางอวิ้นสามารถนำสมุนไพรวิญญาณและวัตถุดิบเสริมเหล่านี้ไปหล่อเลี้ยงในกระบอกวิเศษก่อน แล้วค่อยใช้หลอมโอสถควบแน่นปราณ วิธีนี้น่าจะทำให้โอสถมีฤทธิ์แรงยิ่งขึ้น ทว่าเมื่อเขาลองทำกับตัวยาหลักหลายชนิดของโอสถก่อรากฐานดูแล้ว กลับพบว่าผลลัพธ์ไม่ดีอย่างที่คิด ทั้งยังให้ผลตรงกันข้ามอยู่บ้าง