เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 ภูเขาหินยักษ์
แสงสีทองที่ผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนปล่อยออกมามีขนาดเพียงเท่ากะละมัง เมื่อเทียบกับตราหยกขนาดเท่าภูเขาน้อย ๆ แล้วแทบไม่มีค่า ทว่ามันกลับพุ่งเข้าปะทะโดยไม่ลังเล ราวกับไข่กระทบหิน
ทั้งสองปะทะกัน แต่ไม่ได้ส่งเสียงระเบิดอย่างที่คาด กลับหยุดนิ่งกลางอากาศอย่างเงียบงัน แสงสีทองก้อนนั้นหมุนวนอยู่ใต้ตราหยก ที่แท้มันกลับต้านทานวัตถุขนาดมหึมานี้ไว้ได้ตรง ๆ!
ฟางอวิ้นค่อย ๆ ส่งปราณแก่นแท้เข้าไปในดวงตา จึงมองเห็นศาสตราอาคมในแสงสีทองได้ชัดเจน ที่แท้เป็นเหรียญทองแดงซึ่งสลักอักษรสี่คำว่า “ฟ้ากลมดินเหลี่ยม”
ศาสตราอาคมชิ้นนี้ดูเหมือนมีสรรพคุณคล้ายศิลาซับวิญญาณ ขณะที่หมุนติ้วไม่หยุด ตราหยกสีแดงก็หดเล็กลงทีละน้อยอย่างไม่น่าเชื่อ
ดูเหมือนผู้อาวุโสชุดม่วงจะสังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน สีหน้าของเขาหนักอึ้งขึ้น เห็นเขาประสานมุทราหลายสายแล้วประทับลงบนตราหยก สิ่งนั้นพลันส่องแสงสีแดงเจิดจ้าและเริ่มหมุนอย่างรวดเร็วด้วย