เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 โอสถเทวะแห่งการสร้างสรรค์
“เพชฌฆาตโลหิต เจ้ากล้าหลอกข้าหรือ? คิดจะให้ข้ากดขังเจ้าไว้ในสายแร่ปราณใต้ดินจริง ๆ หรือไร?”
ผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงได้ยินเพชฌฆาตโลหิตพูด สีหน้าก็เขียวคล้ำ ความโกรธในน้ำเสียงพุ่งถึงขีดสุด
ใบหน้าผีสีเลือดหมุนคว้างกลางอากาศเมื่อได้ยินคำพูดนั้น มันบริกรรมเคล็ดมนตราลึกลับเข้าใจยากอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นลืมตาขึ้น มองผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงด้วยสีหน้าสาแก่ใจ แล้วหัวเราะประหลาดพลางกล่าวว่า
“แค่นหัวเราะ! ข้าไม่กล้าหลอกเจ้าหรอก ภายในระยะ 1,000 ลี้ ข้าสัมผัสถึงคนสักคนไม่ได้จริง ๆ เรื่องนี้ไม่มีทางผิด เว้นแต่คนผู้นั้นจะมีพลังถึงขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด เจ้าก็รู้ความสามารถของข้าดี!”
ผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างอดไม่ได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและสับสนอยู่หลายส่วน