เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 ผู้บำเพ็ญอิสระอวี่หลิงกับเพชฌฆาตโลหิต
ฟางอวิ้นนั่งขัดสมาธิอยู่บนศิลาฝนหมึกทมิฬอาคม แผ่จิตสัมผัสออกไปสำรวจบริเวณรอบกายรัศมี 100 จั้ง เมื่อไม่พบร่องรอยของผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่น จึงค่อยวางใจลง
เขาแตะถุงเก็บสมบัติที่เอว พลันมีกล่องหยกปรากฏขึ้นในมือ พอเปิดฝา เขาก็หยิบผ้าคลุมสีเขียวอ่อนผืนหนึ่งออกมา
ฟางอวิ้นขยับความคิด กล่องหยกในมือก็หายไปทันที จากนั้นเขาค่อย ๆ ถ่ายปราณวิญญาณเข้าไปในผ้าคลุมบัญชาวิญญาณ
ทันใดนั้น ผ้าคลุมบัญชาวิญญาณก็เปล่งแสงสีเขียวพร่า ลอยขึ้นกลางอากาศแล้วคลี่มาคลุมร่างเขา
ฟางอวิ้นประสานมือร่ายเคล็ดอาคม แสงสีเขียวบนผ้าคลุมบัญชาวิญญาณวูบไหว ก่อนที่ผืนผ้าจะพลิ้วเบา ๆ ตามแรงลม กระแสลมอันทรงพลังก็พุ่งออกมาจากผ้าคลุม!
ความเร็วในการเหินกลางอากาศของเขาพลันเพิ่มขึ้น ร่างทั้งร่างแปรเป็นลำแสงสีเขียวปนดำ ทิ้งแสงริบหรี่เป็นทางยาวไว้บนฟากฟ้า
ในเวลาเดียวกัน ชายชราหนวดขาวที่ตามฟางอวิ้นมาอยู่ห่าง ๆ ส่งเสียง “หืม” เบา ๆ แสงสีเหลืองรอบกายเข้มขึ้นหลายส่วน ก่อนเร่งความเร็วไล่ตามไป