เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 ออกจากเมืองหลวง
เมืองหลวงที่เดิมก็เจริญรุ่งเรืองและอึกทึกอยู่แล้ว ช่วงนี้ยิ่งคึกคักขึ้นไปอีกเพราะเรื่องโอสถวิเศษ “โอสถคงโฉม” ที่ปรากฏขึ้น
ในชั่วขณะหนึ่ง หัวข้อสนทนาของผู้คนในเมืองหลวงยามว่างล้วนวนเวียนอยู่กับโอสถคงโฉม
อย่างไรเสียสรรพคุณของสิ่งนี้ก็พิสดารอย่างยิ่ง แม้แต่ฝ่าบาทและฮองเฮายังทรงเอ่ยชมด้วยพระโอษฐ์!
หากได้โอสถวิเศษชนิดนี้มาสักเม็ด ไม่เพียงจะทำให้มีหน้ามีตาในหมู่คนรอบข้าง ดูมีฐานะสูงส่งกว่าผู้อื่น ยังใช้สิ่งนี้สร้างประโยชน์มหาศาลให้แก่ตนได้อีกด้วย
ดังนั้นเหล่าพ่อค้าและคหบดี ขุนนางชั้นสูงและผู้มีอำนาจที่เข้าออกจวนอ๋องซิ่นในแต่ละวันจึงมีมากมายราวฝูงปลาข้ามแม่น้ำ
คนเหล่านี้หอบศิลาวิญญาณกองโตมาพร้อมกัน ต่างมุ่งมาจวนอ๋องซิ่นเพื่อขอซื้อโอสถคงโฉมจากอีกฝ่าย
ส่วนผู้ว่าการมณฑลฟางซึ่งครอบครองโอสถคงโฉมนั้นกลับลึกลับไร้ร่องรอย ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนเลย