เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 ขอบเขตวิทยายุทธ์
“อุแหวะ! น่าขยะแขยงเกินไปแล้ว!”
ฟางอวิ้นเห็นเลือดสดนองเต็มพื้นกับร่างผู้อาวุโสที่ขาดเป็นสองท่อน ก็อดย่อตัวลงกับพื้นแล้วทำท่าคลื่นเหียนไม่ได้
ตั้งแต่ตอนที่อาชิ่งพาทั้งสองมาถึงเชิงเขา เสี่ยวหวงก็ได้กลิ่นคนแปลกหน้าแล้ว มันฉลาดมาก แอบส่งสัญญาณเตือนเขาอย่างเงียบเชียบ
นับแต่ฟางอวิ้นทะลวงถึงเคล็ดวิชาเก้าตะวันชั้นที่ 4 เขาก็สามารถใช้พลังจิตในวังหนีหวนสัมผัสสิ่งต่าง ๆ ภายในรัศมีสิบกว่าจั้งได้
ตามที่หนังสือเล่มนั้นกล่าวไว้ พลังจิตที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้เช่นนี้เรียกว่าจิตสัมผัส
จิตสัมผัสเปรียบเสมือนพลังงานไร้รูปร่างสายหนึ่ง สามารถควบคุมได้ตามใจนึก แผ่ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งเพื่อตรวจสอบได้แม้กระทั่งรายละเอียดเล็กน้อย ทั้งยังไม่ถูกสิ่งของที่มีรูปร่างขัดขวาง
เมื่อพลังบำเพ็ญเพิ่มสูงขึ้น ขอบเขตที่จิตสัมผัสครอบคลุมก็จะขยายออกไปเรื่อย ๆ ถึงขั้นใช้สร้างแรงกระแทกทางจิตใส่ศัตรูได้ด้วย!
เขากางจิตสัมผัสออกทันที ก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของคนผู้นี้ จึงหลบอยู่หลังหินกับสุนัขหนึ่งคน รอให้อีกฝ่ายปรากฏตัว
เดิมทีเขาตั้งใจจะฟันผู้อาวุโสให้บาดเจ็บสาหัส เพื่อเค้นถามที่มาและจุดประสงค์ของอีกฝ่าย จึงออกแรงไปเพียงครึ่งเดียว ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทนมือทนเท้าไม่ได้เช่นนี้ ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนไปเสียแล้ว