เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 คนรับจ้าง
หลังเฉินเส้าหยางอธิบายเรื่องขอบเขตวิทยายุทธ์จบ ฟางอวิ้นก็ถามเรื่องตระกูลเฉาอีกสองสามข้อ จากนั้นเดินไปเดินมา พลางครุ่นคิดเงียบ ๆ
ส่วนเสี่ยวหวงยืนแยกเขี้ยวอยู่ด้านข้าง ดวงตาเปี่ยมประกายดุร้าย กวาดมองคนทั้งสองไปมา
อาชิ่งกับเฉินเส้าหยางนั่งอยู่บนพื้นด้วยความหวาดระแวง รอคอยชะตากรรมที่กำลังจะมาถึง
“อาชิ่ง เจ้าเพาะปลูกกับทำงานรับจ้างที่บ้านท่านอาเฉิน ปีหนึ่งหาเงินได้เท่าไร?”
ครู่ใหญ่ต่อมา ฟางอวิ้นหยุดเดิน มองอาชิ่งที่ลอบสอดส่ายสายตาไปรอบ ๆ แล้วยิ้มถาม
“ตอนเก็บเกี่ยวได้ผลดี ก็ได้สักห้า...หกตำลึงเงิน...”
อาชิ่งได้ยินคำถามของฟางอวิ้นก็ชะงัก เขาเคยหาเงินได้มากที่สุดปีละสี่ตำลึงเศษเท่านั้น แต่ก็ยังติดนิสัยพูดเกินจริงอยู่บ้าง
“บนเขาขาดคนรับจ้าง หากเจ้ายินดีอยู่ช่วยงาน ข้าจะให้เงินปีละ 10 ตำลึง เป็นอย่างไร?”
ฟางอวิ้นมองอาชิ่งอย่างมีนัย พลางเสนอด้วยสีหน้าอ่อนโยน