เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 131 จื่อหลงยอดนักรบ
“หึๆ หมายความว่าอย่างนั้นหรือ?” จ้อหยงเลิกเสแสร้งเสียที บนหน้าเหลือแค่รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายและตัณหา “คุณชายจูไม่เข้าใจจริงๆ หรือแกล้งโง่กันแน่? ตำแหน่งผู้ว่าการจังหวัดของเจ้า ทรัพย์สินของตระกูลจู แล้วก็...” เขากวาดสายตาหื่นกระหายมองใบหน้าของอู๋ซื่อ แม้นางจะหวาดกลัว แต่ก็ยังปิดความงามไว้ไม่มิด เขาเลียริมฝีปาก
“ภรรยาคนงามของเจ้า ข้าขอรับไว้ทั้งหมดก็แล้วกัน! ส่วนพวกเจ้า...” เขากวาดตามองจูเฮ่ากับเด็กทั้งสอง ก่อนสั่งเสียงเย็น “เว้นผู้หญิงคนนี้ไว้ ที่เหลือฆ่าให้หมด! ลงมือให้เรียบร้อยล่ะ!”
“ไอ้โจรชั่ว! คนไร้ยางอาย! เจ้าทรยศนาย ลืมบุญคุณคน! วิญญาณพ่อข้าบนสวรรค์ไม่มีวันปล่อยเจ้าไว้แน่!” จูเฮ่าเบิกตาจนแทบถลน ดวงตาแดงก่ำ เขาด่าไม่หยุด ดิ้นรนจะพุ่งเข้าไปสู้ตายกับจ้อหยง แต่บัณฑิตอ่อนแออย่างเขาจะสู้ทหารที่ดุร้ายราวกับหมาป่าและเสือได้อย่างไร?