เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 132 จูเฮ่ายอมสวามิภักดิ์
แทบจะในเวลาเดียวกัน เสิ่นเยี่ยนก็ขี่ม้ามาถึงหน้าศาลา โดยมีสวี่ฉู่ โจวไท่ และแม่ทัพคนอื่น ๆ ตามมาด้วย เขามาทันได้ยินจ้าวอวิ๋นแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงใสกังวานฮึกเหิมพอดี จึงอดยิ้มอยู่บนหลังม้าไม่ได้
คำพูดติดหูแบบนี้ เปิดตัวได้เท่ขนาดนี้ แถมท่าทางยังสง่างามขนาดนี้... อืม จื่อหลงต้องอย่างนี้แหละ! ถึงเขาจะเป็นคนสั่งให้จ้าวอวิ๋นขี่จู๋เยวี่ยล่วงหน้ามาช่วยคน แต่พอได้เห็นกับตา ได้ยินกับหูจริง ๆ เสิ่นเยี่ยนก็ยังรู้สึกอิ่มเอมและคิดถึงวันเก่า ๆ ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ดีเอ็นเอแฟนสามก๊กในตัวตื่นขึ้นมาแล้ว!
แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าเจ๋อหรงเป็นคนแบบไหน ในประวัติศาสตร์ คนผู้นี้กลับกลอก โหดเหี้ยม ชอบฆ่าฟัน โลภทรัพย์และมัวเมาในกาม ไม่ต่างจากหมาป่า เคยฆ่าจ้าวอวี้กับลวี่โหยวที่กว่างหลิง ทั้งยังปล้นชิงชาวบ้าน ความชั่วที่ทำไว้มากมายจนจดบันทึกไม่หวาดไม่ไหว