ตอนที่ 106 นายหญิงตระกูลเจินมาถึงผิงอา

ตอนที่ 106 นายหญิงตระกูลเจินมาถึงผิงอา

ขณะที่การสร้างเมืองผิงอาแห่งใหม่กำลังเดินหน้าอย่างคึกคัก และคนทั้งเมืองต่างก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยกันสร้างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ห่างออกไปหลายพันลี้ ในสถานที่เงียบสงบจนออกจะเปล่าเปลี่ยว ต่างจากบริเวณก่อสร้างที่แสนคึกคักโดยสิ้นเชิง เด็กหนุ่มชุดขาวคนหนึ่งกำลังจูงม้าขาว ยืนงงอยู่บนถนนดินที่ไม่คุ้นตา

เด็กหนุ่มสวมชุดขาว แม้จะเปื้อนฝุ่นจากการเดินทางไกล แต่ก็ยังดูสะอาดสะอ้านโดดเด่น ใบหน้าของเขาหล่อเหลา คิ้วและแววตาบอกถึงความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่ที่เห็นชัดยิ่งกว่าคือความสับสน ม้าขาวข้างตัวเขาทั้งสง่าและแข็งแรง ขนขาวราวหิมะทั่วทั้งตัว ไม่มีสีอื่นปนแม้แต่เส้นเดียว ทั้งม้าและเจ้าของจึงดูแปลกแยกจากสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างรกร้างแห่งนี้เป็นพิเศษ

“ที่นี่...มันที่ไหนกันแน่?” จ้าวอวิ๋น หรือจ้าวจื่อหลง มองไปรอบตัวด้วยแววตาสงสัย เขาออกจากฉางซานมุ่งลงใต้มาได้หลายวันแล้ว ตลอดทางก็เดินไปตามทิศที่ตนคิดว่าถูก ทั้งยังถามทางจากผู้คนหลายครั้ง