กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 104 ทำปูนซีเมนต์สำเร็จแล้ว
แดดสดใสส่องลอดกิ่งใบแน่นทึบของต้นไหวเก่าแก่ในลานบ้าน ทิ้งเงาใบไม้สลับกับแสงแดดที่ไหวระยิบอยู่เต็มพื้น ใต้ร่มไม้มีชายชราผมขาวหนวดเคราขาวสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน ตรงกลางมีกระดานหมากรุกวางอยู่ ตัวหมากตั้งสลับกันไปมา ดูท่าว่ากำลังสู้กันดุเดือดทีเดียว
“รุก!” อ้องอุ้นตะโกนเสียงดังเต็มปอด ก่อนลูบเคราอย่างได้ใจ
“เดี๋ยว ๆ! ช้าก่อน ๆ!” ซัวหยงที่นั่งฝั่งตรงข้ามรีบกดมืออ้องอุ้นซึ่งกำลังจะหยิบหมากออก ใบหน้าเหี่ยวย่นแดงขึ้นเล็กน้อย เขาถลึงตาพูดว่า “เมื่อครู่ข้ามือลื่น วางผิดช่อง! ตานี้ไม่นับ เอาคืนมา ๆ! อ้องจื่อซือ ไอ้แก่ เจ้าไม่รู้จักเคารพคนแก่หรืออย่างไร? รีบคืนหมากให้ข้า!”
“ซัวป๋อเจีย! เสียแรงที่ใคร ๆ ยกให้เจ้าเป็นยอดบัณฑิตทั่วแผ่นดิน เป็นผู้นำของเหล่าผู้ยึดมั่นในจริยธรรม! ไม่เคยได้ยินหรือว่าดูหมากไม่พูดจึงเป็นสุภาพบุรุษ เดินหมากไม่คืนจึงเป็นลูกผู้ชาย? หมากวางแล้วห้ามเปลี่ยน แค่นี้ยังไม่รู้หรือ? จะขอคืนหมากรึ? ไม่มีทาง!” อ้องอุ้นไม่ยอมถอย เขาป้องกระดานไว้แน่น ชูคอเถียงกลับ