เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 76 สองเฒ่าที่ต่างก็เหม็นหน้ากัน
พอเกลี้ยกล่อมหวังเยว่ได้ เสิ่นเยี่ยนก็อารมณ์ดีขึ้นมาก แต่อ้องอุ้นยังดื้อไม่เลิก ไม่ว่าเสิ่นเยี่ยนจะอธิบายอย่างไรว่าสถานการณ์ในเตียงฮันอันตรายแค่ไหน หลี่หรูหนีไปได้แล้ว ทหารเสเหลียงที่เหลืออยู่ต้องก่อกบฏแน่ อ้องอุ้นก็ยังยืนกรานว่าจะกลับไปช่วยราชวงศ์ฮั่นและจัดการราชสำนักให้เข้าที่ ถึงขั้นขู่ว่าจะอดอาหาร
เสิ่นเยี่ยนหมดความอดทน ไม่อยากเสียเวลาพูดอีก จึงสั่งไปตรง ๆ ว่า “เชิญท่านมหาเสนาบดีซือถูอ้องไปพักที่เรือนเล็กเงียบสงบทางตะวันออกของเมือง ถ้าไม่มีคำสั่งที่ลงนามโดยข้า ห้ามใครไปรบกวน และห้ามท่านมหาเสนาบดีซือถูออกจากเรือนด้วย อาหารและของใช้ทุกอย่างต้องจัดเตรียมให้ดี อย่าให้ขาดตกบกพร่อง ใครดูแลไม่ดี ข้าจะลงโทษอย่างหนัก!”
พูดให้ชัดก็คือกักบริเวณ รอให้เหตุวุ่นวายจากลิฉุยกับกุยกีผ่านไป พ้นช่วงที่อ้องอุ้นต้องตายตามประวัติศาสตร์ไปก่อน แล้วค่อยปล่อยเขาเป็นอิสระก็ยังไม่สาย